Hasło Instytutu
Polska wersja Polska wersja Polska wersja English version

Aktualności

2017-01-04

 

Zarząd  przesyła członkom i współpracownikom życzenia



SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU

 


 

Zarząd

zaprasza na kolejne seminarium, związane z realizacją projektu:

KORPUS MALARSTWA HENRYKA SIEMIRADZKIEGO

w dniu 19 stycznia  2017 o godz. 11 w siedzibie Instytutu z wykładem dr Agnieszki Kuczyńskiej (UMCS; PISnSŚ), „Jawnogrzesznica” Henryka Siemiradzkiego i przedstawienia Chrystusa w malarstwie pieredwiżników w kontekście recepcji  „La vie de Jésus”  Ernesta Renana.

 


      

PROMOCJA KSIĄŻKI

W dniu 24 stycznia 2017 o godz. 18 w Muzeum Azji i Paryfiku odbędzie się spotkanie poświęcone książce prof. Jana Wiktora Sienkiewicza (UMK; PISnSŚ) Artyści Andersa. Continuità e novità , prezentującej po raz pierwszy nieznane w polskiej literaturze zjawisko wielu działań artystycznych, edukacyjnych i wystawienniczych, jakie zaistniały w ramach 2 Korpusu. W spotkaniu weźmie udział córka generała Władysława Andersa p. minister Anna Maria Anders.

Książka została wydana przez Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i Wydawnictwo Tako. 

 

2016-12-15

POLISH ARTISTS IN CANADA

Montreal, Galerie D’Arts Contemporains, 1-30 grudnia 2016 roku

 

Z inicjatywy członkini Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata, dr Katarzyny Szrodt,  w prestiżowej kanadyjskiej Galerie D’Arts Contemporains usytuowanej w centrum Montrealu, specjalizującej się od ponad 30 lat w sprzedaży czołowych artystów kanadyjskich i quebeckich, w dniach od 1 do 30 grudnia 2016 roku, na wystawie zbiorowej eksponowane jest malarstwo polskich artystów-plastyków, żyjących i tworzących w Kanadzie od 1945 roku. Na wystawie pokazane zostały dzieła autorstwa siedemnastu polskich artystów z Montrealu, czterech twórców z Toronto i jednej malarki z Ottawy. Impulsem do zorganizowania wystawy stała się, obroniona przez Katarzynę Szrodt, na Uniwersytecie Warszawskim, rozprawa doktorska pt. Portret trzech pokoleń polskich artystów plastyków w Kanadzie, w latach 1939-1989. Wystawa Polish Artists in Canada stwarza szansę na zauważenie aktualnie powstających dzieł polskich plastyków- imigrantów przez artystyczne środowiska Kanady, jak również jest rodzajem „trampoliny”  do zaistnienia dorobku polskich artystów w kraju osiedlenia.

Montrealska wystawa wpisuje się ściśle w działalność statutową Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata, który w swoim szerokim wachlarzu podejmowanych inicjatyw naukowych, publikacyjnych i konferencyjnych, od początku swojej działalności, wiele uwagi poświęca tematom związanych z polską sztuką na emigracji, szczególnie w XX wieku. Owocem tych badań, jest m.in. wydany przez Instytut w 2015 roku, anglojęzyczny tom pt. Art of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland & Republic of Ireland in 20th–21st centuries and Polish–British & Irish Art Relations, pod red. Małgorzaty Geron, Jerzego Malinowskiego i Jana Wiktora Sienkiewicza, będący pokłosiem międzynarodowej konferencji naukowej „Sztuka Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii & Republiki Irlandii w XX i XXI wieku i polsko-brytyjskie & irlandzkie kontakty artystyczne”, jaka miała miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu w dniach 9-11 października 2013 roku. W 2017 roku ukaże się kolejny tom poświęcony sztuce polskiej na emigracji, pt. Paryż i artyści polscy. Paris et les artistes polonais / Paris and the Polish Artists1945-1989, będący podsumowaniem międzynarodowej konferencji o tym samym tytule, jaka miała miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu w dniach 7-9 października 2015 roku. Obie konferencje, których gospodarzem i głównym organizatorem był Polski Instytut Studiów nad Sztuka Świata, współorganizowane były przez Zakład Historii Sztuki Nowoczesnej Wydziału Sztuk Pięknych UMK, kierowany przez prof.. Jerzego Malinowskiego i Zakład Historii Sztuki i Kultury Polskiej na Emigracji Wydziału Nauk Historycznych UMK prowadzony przez prof. Jana Wiktora Sienkiewicza. Wiele artykułów przedstawionych na polsko-rosyjskich konferencjach w Warszawie w 2012 i Toruniu w 2013 roku i poświęconych działalności artystów polskich w Rosji i na emigracji m.in. w Rzymie i Paryżu znajduje się na łamach rocznika Instytutu  „Sztuka Europy Wschodniej • Искусство Восточней Европы • Art of Eastern Europe”, wydawanego od 2013 roku przez  prof. Jerzego Malinowskiego i Irinę Gavrash. 

Montrealska wystawa, której kuratorką jest dr Katarzyna Szrodt, nawiązuje również do dorobku tych polskich artystów plastyków, którzy do Kanady przyjechali po zakończeniu drugiej wojny światowej, a którzy w większości – uratowani przez generała Władysława Andersa, w latach 1942-1945 tworzyli na Bliskim i Środkowym Wschodzie, a także w Afryce i na Półwyspie Apenińskim. Tym też twórcom, poświęcone jest, wydane w grudniu 2016 roku, opracowanie Jana Wiktora Sienkiewicza, pt. „Artyści Andersa. Continuità e novità, opublikowane przez Polski Instytutu Studiów nad Sztuką Świata i Wydawnictwo Tako.

                                                                                                     Prof. Jan Wiktor Sienkiewicz

 

W prestiżowej Galerie D’Arts Contemporains, usytuowanej w centrum Montrealu, specjalizującej się od ponad 30 lat w sprzedaży czołowych artystów kanadyjskich i quebeckich, od 1 XII zagościli polscy plastycy- imigranci. Duża wystawa grupowa, na którą składają się prace siedemnastu artystów z Montrealu, czterech z Toronto i jednej malarki z Ottawy, jest pierwszą od 2006 roku prezentacją twórczości Polskich twórców w Montrealu. Brak polskiej galerii, zamknięcie w 2014 roku konsulatu RP grupującego polskie środowiska oraz komercyjne prawa rządzące galeriami kanadyjskimi - wszystko to razem powoduje, że tego typu wystawa-przegląd dorobku polskich artystów jest rzadkim świętem sztuki emigrantów w Kanadzie - kraju niełatwym dla sztuki.

Realizacja wystawy stała się możliwa dzięki mojej współpracy z Galerie D’Arts Contemporains. Fakt obronienia przeze mnie doktoratu na Uniwersytecie Warszawskim na temat: Portret trzech pokoleń polskich artystów plastyków w Kanadzie, w latach 1939-1989, zainspirował właściciela galerii do udostępnienia mi przestrzeni na wystawę prac polskich malarzy i rzeźbiarzy. Kluczem doboru było ukończenie wyższych studiów artystycznych w Polsce, emigracja do Kanady do 1989 roku i kontynuowanie twórczości w nowym kraju. Do udziału w wydarzeniu zaprosiłam artystów mieszkających w Montrealu i okolicach, galeria bowiem nie opłacała transportu. Chęć udziału zgłosiło czterech twórców z Toronto: Adam i Iriko Kołodziej, Andrzej Pawłowski, Piotr Wędzicha, wyrażając gotowość przesłania prac na  koszt własny, zaś malarka z Ottawy, Regina Czapiewska, przywiozła osobiście swoje dwa obrazy.

Przestronne i eleganckie wnętrze galerii wyeksponowało wszystkie prace. Wkraczając w przestrzeń wystawy jest się oszołomionym różnorodnością stylów i tematów, oglądając zbiór wizualnie odmiennych ekspresji, wyczuwa się europejskiego ducha. W malarstwie dominuje figuratywność: pejzaż miejski Marka Żółtaka i Jana Delikata, postaci baletnic Janusza Migacza, portrety muzyków i arlekiny Ireny Stawińskiej, surrealistyczne światy Miry Reiss, portret matki Piotra Królikowskiego. Na tle królującej w Kanadzie abstrakcji, to duże zaskoczenie dla klienteli galerii. Jednak polscy artyści realizują się również w abstrakcji. Małżeństwo malarzy Dorota Dylag i Piotr Królikowski prezentuje swoje obrazy abstrakcyjne, z których obraz „Rouge” Piotra Królikowskiego od chwili zawieszenia wzbudza żywe  zainteresowanie, tak samo jak małe „powietrzne” abstrakty Iriki Kołodziej. Dwie prace Reginy Czapiewskiej, malarki, której murale pokryły ściany Casino du Lac-Leamy w Gatineau, to znakomite pół abstrakty zdradzające fascynację malarstwem naskalnym. Wśród prac wyróżniają się dwa rysunki Adama Kołodzieja, znanego scenografa, profesora na Ryerson University w Toronto oraz dwie litografie Ludmiły Armaty. Polska artystka ceniona jest w Kanadzie za swoje sferyczne abstrakcje powstające w technice akwatinty. Dwójka rzeźbiarzy zaproszonych do udziału w wydarzeniu – Bożena Happach z Montrealu i Andrzej Pawłowski z Toronto, tworzą bliskie abstrakcji kompozycje w brązie, kamieniu, drewnie, improwizując na temat ludzkiej sylwetki. Jolanta Sokalska, artystka wcześniej mieszkająca i działająca w Winnipegu, prezentuje swoje kompozycje inkrustowane w szkle i szklano-złotą biżuterię.

Wystawa Polish Artists in Canada stwarza szansę na zauważenie aktualnie powstających dzieł polskich plastyków - imigrantów przez artystyczne środowiska Kanady, jak również ma szansę stać się trampoliną do zaistnienia tego dorobku w kraju. Na wernisażu padła propozycja ze strony pracownika Instytutu Adama Mickiewicza i przedstawiciela ambasady RP w Ottawie, aby z okazji obchodów 100-lecia Niepodległości Polski w 2018 roku, zorganizować w Kanadzie dużą wystawę artystów-imigrantów i następnie pokazać ją w kraju.

Byłaby to realizacja końcowego wniosku - życzenia mego doktoratu, aby dorobek artystyczny stworzony na emigracji, nazwany trafnie przez profesora Jana W. Sienkiewicza „sztuką w poczekalni”, został doceniony przez polskie środowiska artystyczno-naukowe i stał się rozdziałem powojennej historii sztuki.     

Dr Katarzyna Szrodt

 


 

PUNKTACJA CZASOPISM INSTYTUTU

 

MNiSW opublikowało punktację czasopism naukowych na 2017 rok. Ilość punktów uzyskiwanych przez czasopisma Instytutu nie uległa zmianie:

 

Lista B:

 

Poz. 215      Art of the Orient                  4 punkty

 

Poz. 1879   Arte de America Latina       3 punkty

 

Poz. 1881  Sztuka Europy Wschodniej /  Искусство Восточней Европы / Art of Eastern

                  Europe                                    4 punkty

 

Lista C:

 

Poz.  2745  Pamiętnik Sztuk Pięknych   10 punktów

 


 

W 2016 roku dwie serie wydawnicze Instytutu zostały przekształcone na czasopisma:

Od tomu XV w półrocznik World Art Studies przekształciła się seria Conferences and Studies of the Polish Institute of World Art Studies; dawny tytuł zachowany został jako podtytuł.

Od tomu 4  seria The Artistic Tradition of Non-European Cultures przekształciła się w rocznik o tym samym tytule.


 

Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata

Klub Kostiumologii Stowarzyszenia Historyków Sztuki

oraz Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie

zapraszają na III Ogólnopolską Konferencję Studiów nad Strojem

 „CO (NIE)PRZYSTOI MĘŻCZYŹNIE”

3 - 4 kwietnia 2017

Warszawa, Muzeum Azji i Pacyfiku, ul. Solec 24

 

Ubiór i - szerzej - zewnętrzny wizerunek mężczyzny, jak również moda męska, przyciąga znacznie mniej uwagi niż zjawiska z dziedziny mody kobiecej. Zwłaszcza w polskich badaniach jest to tematyka rzadko poruszana. Konferencja ma na celu przyczynić się do zapełnienia tej luki.

Do udziału w konferencji zapraszamy zarówno kostiumologów, historyków sztuki, historyków, jak i etnologów, antropologów kultury, kulturoznawców, orientalistów oraz wszystkie inne osoby zainteresowane badawczo tą tematyką. Chcemy położyć nacisk nie tyle na szczegółowe kwestie związane z historią ubioru i innych elementów zewnętrznego wizerunku, ale na ich osadzenie w społecznym, kulturowym i obyczajowym kontekście różnych kultur i epok.  

 

Główne zagadnienia będące tematem konferencji:

 

- sposoby, w jakie ubiór przekazuje wzorce męskości - zarówno powszechnie akceptowane w danej społeczności, jak i kontrowersyjne;

- zmieniające się znaczenia elementów ubioru (a także ozdób, fryzur, makijażu czy zdobienia ciała)
w zależności od epoki i kontekstu kulturowego;

- kształtowanie wizerunku mężczyzny w określonej roli społecznej (np. jako wojownika, polityka, artysty) poprzez ubiór i towarzyszące mu elementy;

- szeroko pojęte zagadnienie stosowności ubioru (np. uwarunkowania stanowe w społeczeństwie feudalnym, savoir-vivre XIX wieku, współczesny dress code korporacyjny, ale także przełamywanie i kontestowanie tych konwencji, np. w ubiorach subkultur);

- ubiór męski jako nośnik informacji o przynależności narodowej, etnicznej, państwowej, w tym jako element (re)konstruowania tradycji;

- ubiór męski (zwłaszcza współczesny) jako komunikat o charakterze osobistym; relacja pomiędzy indywidualnością a identyfikacją grupową bądź etniczną.

 

Propozycje wystąpień wraz z krótkim streszczeniem (max. 1 str A4) prosimy wysyłać na adres
m.furmanik@world-art.pl do 31 stycznia 2017 roku.

 

Opłata konferencyjna wynosi 150 zł (doktoranci 100 zł). Z opłaty zwolnieni są członkowie i członkinie PISnSŚ. Organizatorzy zapewniają materiały konferencyjne, poczęstunek podczas przerw kawowych oraz lunch w czasie trwania konferencji.

 

Organizatorkami konferencji są:
dr Magdalena Furmanik-Kowalska,  dr Anna Straszewska i dr Joanna Wasilewska

2016-11-28

 

 

ZAPOWIEDŹ VII KONFERENCJI SZTUKI NOWOCZESNEJ W TORUNIU

FORMIŚCI - BUNT - JUNG IDYSZ. W STULECIE POLSKIEJ AWANGARDY ARTYSTYCZNEJ  

FORMISTS - BUNT - YUNG YIDDISH.  IN HUNDRED YEARS OF THE POLISH AVANT-GARDE ART

TORUŃ,  7-9. 11. 2017

 

         Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i  Zakład Historii Sztuki Nowoczesnej Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w związku ze stuleciem niepodległości  postanowiły poświęcić VII Konferencję Sztuki Nowoczesnej problematyce polskiej awangardy artystycznej lat 1917-1923, w szczególności trzem najważniejszym, lecz bardzo stylistycznie i programowo odmiennym grupom artystycznym.        

       Konferencja, która będzie mała miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu, powinna objąć szeroki zakres zagadnień składających się na program, twórczość i działalność polityczno-społeczną tych grup. Formiści - najszersza z nich, była stowarzyszeniem skupiającym młodą generację twórców, podzieloną na nurty: ekspresjonistyczno-kubizujący (kubo-ekspresjonistyczny) oraz klasycyzujący (pod wpływem Eli Nadelmana), których program i twórczość ewoluowały w kierunku sztuki narodowej i państwowotwórczej, zmodernizowanej przez awangardę.  Bunt – to ściślejsza grupa ekspresjonistycznych artystów, związanych z Berlinem,  o radykalnie lewicowym programie politycznym, łączącym się jednak ze wsparciem Józefa Piłsudskiego, która poprzez geometryzację przedstawień po raz pierwszy w Polsce ewoluowała do sztuki abstrakcyjnej. Wreszcie Jung Idysz -  grupa twórców, która od ideologii żydowskiego "odrodzenia narodowego" przeszła do  lewicowego zaangażowania politycznego, tworząc odmienną, metaforyczną sztukę tzw. ekspresjonizmu żydowskiego, wyrażającą mistyczną - chasydzką wizję świata. Ruch artystyczny, którego szczyt przypadł na około 1920 rok, rozpoczął się w 1905 roku w kręgu krakowskiej grupy "Pięciu", a przede wszystkim w znakomitej twórczości polskich malarzy i rzeźbiarzy w kolonii w Paryżu, którzy reprezentowali szeroki przekrój kierunków i postaw od postimpresjonizmu (Ślewiński, Peske, Muter), przez fowizm (Stückgold, Gwozdecki), klasycyzm, często ewoluujący do Art déco  (Nadelman, Zak, Merkel), kubizmu (Marcoussis, Hayden, Lambert Rucki) i Ecole de Paris (Kisling). Ważne jest zbadanie fascynującego niemiecko-rosyjskiego pogranicza kulturowego na ziemiach polskich od Kowna po Katowice, skąd pochodziło wielu wybitnych polskich, niemieckich i żydowskich artystów. 

     Program konferencji podzielony zostanie na części: krajową (wewnątrzpolską) i międzynarodową, służącą badaniom porównawczym. Nasuwa się wiele zagadnień historycznych, społeczno-kulturalnych, ideowych, które w momencie wojennego rozpadu starego porządku pojawiły się, tworząc pełną napięć kulturę nowego państwa. Jaki był stosunek generacji młodej awangardy do poprzedniego pokolenia, skupionego w towarzystwach "Sztuka" czy "Wiener Sezession"? Czy był to generacyjny konflikt młodych ze starymi (jak w Niemczech) czy kontynuacja (Malczewski, Wyspiański, Pautsch)? Jak przedstawiał się stosunek członków  grup (i innych artystów) do okropności wojny, po której miało nastąpić wyzwolenie ludzkości, a nastąpiły nowe wojny i rewolucje. Stąd w twórczości "aktywistycznych" grup (jak Bunt) pojawiły się interpretacje Jezusa Chrystusa jako Nowego Człowieka - rewolucjonisty i ikonografia z Nowego Testamentu jako wyraz nadziei na zmianę.  A ten sam Jezus - Nowy Człowiek stawał się w twórczości żydowskich artystów  prorokiem, łączącym Stary i Nowy Testament, wprowadzającym Żydów do nowej, judeo-chrześcijańskiej Europy. Jak należy zdefiniować pojęcie grup artystycznych, z których Bunt był pierwszą założoną po ustaniu działań w Cesarstwie Niemieckim. Od Wiednia po Rygę, od Hamburga do Bukaresztu  powstawały grupy artystyczne o różnym programie, konstrukcji i formach działania, często poprzedzone  ruchem "niezależnych wystaw" i konfliktem pokoleń. Skąd czerpały on wiadomości o sztuce (z zadziwiającym „kanałem” w jidisz, łączącym Moskwę i Kijów przez Warszawę i Berlin z Paryżem i Nowym Jorkiem)? Jakimi cechami odznaczały się owe grupy? W jakich środowiskach egzystowały, komunikując się (lub nie)  przez własnych teoretyków i prasowych krytyków ze społeczeństwem. Jaką rolę spełniały  wydawane przez nie  pisma? Jak kontaktowały się ze światem, wysyłając członków i własne dzieła na wystawy do Paryża lub Berlina czy przedstawicieli na Kongres Sztuki w Düsseldorfie? Jaka była rola i pozycja kobiet w grupach? Jakie relacje między plastykami, literatami czy krytykami  w grupach? Jakie stosunki panowały w grupach wielonarodowych? 

Organizatorami konferencji są: dr Małgorzata Geron (autorka monografii Formistów; m.geron@poczta.fm) i prof. Jerzy Malinowski (autor monografii Buntu i Jung Idysz).     

 

Ostatnie publikacje

SPRAWOZDANIE I BIBLIOGRAFIA / REPORT AND BIBLIOGRAPHY 2000-2015
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 16: Anna Izabella Król, Chiny w latach 1898- 1937. Między artystyczną tradycją a sztuką Zachodu / China between artistic tradition and Western art. 1898 - 1937
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 17: Agnieszka Kluczewska-Wójcik, Japonia w kulturze i sztuce polskiej końca XIX i początku XX wieku / Japan in the Polish art. and culture at the end of the 19th and the beginning of the 20th century
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 18: Barbara Maria Perucka, Livre des merveilles. Burgundzka wizja Orientu późnego średniowiecza w miniaturach manuskryptu fr. 2810 z Bibliothèque nationale de France/ Livre des merveilles. A Burgundian vision of Orient in the late Middle Ages in the
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 19: Maciej Tybus, Holendersko-japońskie związki kulturowe i inspiracje Japonią w sztuce holenderskiej XVII stulecia / The Dutch-Japanese cultural relationships and Japanese inspirations in 17th century Dutch art
więcej
​STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 20: Natalia Mizerniuk-Rotkiewicz, Muzeum Starożytności w Wilnie. Historia i rekonstrukcja zbiorów malarstwa i grafiki / Museum of Antiquities in Vilna. The history and reconstruction of painting and graphics collections
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 21: Dorota Grubba-Thiede, Nurt figuracji w powojennej rzeźbie polskiej / Figurative tendencies in Polish postwar sculpture
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHIES: t./ vol. T. 22: Mateusz Soliński, Lucian Freud – malarz ciała / Lucian Freud. The body painter
więcej
ŻRÓDŁA DO DZIEJÓW SZTUKI / SOURCES FOR ART HISTORY: t. T. III: Łukasz Kossowski, Małgorzata Martini (współpraca), Wielka fala. Inspiracje sztuką Japonii w polskim malarstwie i grafice / A Great Wave. Inspiration from Japanese art in Polish painting and graphic art
więcej
POZA SERIAMI / OUT OF SERIES: Светлана М. Червонная, Современная мечеть: отечеcтвенный и мировой опыт новейшего времени
więcej
POZA SERIAMI / OUT OF SERIES: Jan Wiktor Sienkiewicz, Artyści Andersa. Continuità e novità
więcej

Ważna informacja

Zamknij
Ta strona używa plików cookies, aby ułatwić korzystanie z Serwisu. Jeżeli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Więcej na temat plików cookies w Polityce cookies.