Logo Instytutu
Polska wersja Polska wersja Polska wersja English version
2016-02-29 / Aktualności

KOMUNIKAT ZARZĄDU POLSKIEGO INSTYTUTU STUDIÓW NAD SZTUKĄ ŚWIATA Nr 3 (42) Marzec 2016 roku

 

                     KOMUNIKAT ZARZĄDU POLSKIEGO INSTYTUTU STUDIÓW NAD SZTUKĄ ŚWIATA

Nr  3  (42)

Marzec   2016 roku


Pobierz PDF

 

Zarząd

zaprasza na:

Posiedzenie Rady Naukowej I Walne Zebranie

w dniu 5 marca 2016 roku w Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie

Posiedzenie Rady Naukowej

Początek  godz. 10.30 (drugi termin 10.45)

1. Otwarcie posiedzenia przez przewodniczącą Rady prof. Annę Markowską

2. Przyjęcie rezygnacji z funkcji sekretarza Rady dr Magdaleny Furmanik-Kowalskiej

3. Wybór dr Emilii  Ziółkowskiej na  funkcję sekretarza Rady

4. Opinia Rady w sprawie wyboru dr Magdaleny Furmanik-Kowalskiej na stanowisko zastępcy dyrektora Centrum Badań nad Sztuką Świata PISnSŚ

Walne Zebranie

Początek godz. 11.00 (drugi termin 11.15)

1. Otwarcie Walnego Zebrania

2. Wybór przewodniczącego zebrania i komisji skrutacyjnej

3. Sprawozdanie na rok  2015 - prezes prof. Jerzy Malinowski

4. Informacja o  stanie finansów - skarbnik Magdalena Ginter-Frołow i sekretarz RN dr Magdalena Furmanik-Kowalska

5. Dyskusja i przyjęcie sprawozdania

6. Rezygnacja dr Joanny Wasilewskiej z funkcji wiceprezesa

7. Wybór dr Magdaleny Furmanik-Kowalskiej na stanowisko zastępcy dyrektora Centrum Badań nad Sztuką Świata PISnSŚ (po zasięgnięciu opinii Rady Naukowej)

8. Zatwierdzenie nowych członków Rady Naukowej

9. Sprawy członkowskie i składki – skarbnik  OW dr  Magdalena Tarnowska i członek Zarządu  prof. Jan Wiktor Sienkiewicz

10. Program działalności na 2016 rok – prezes prof. Jerzy Malinowski

11. Dyskusja nad programem działalności i jego akceptacja

12. Wolne wnioski

 

Zarząd

Zaprasza na

Ogólnopolskie Seminarium Sztuki  Rosji i Europy Wschodniej

w dniu 19 marca (sobota) 2016 roku o godz. 11 z wykładem prof. dr hab. Diany Oboleńskiej (Uniwersytet Gdański)   Ezoteryzm w kulturze rosyjskiej na  przełomie XIX i XX wieku

Zarząd

zaprasza na konferencję

Sztuka polska na Ziemiach Zachodnich i  Północnych od 1981 roku do współczesności

Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego i Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata w Warszawie zapraszają do Wrocławia do udziału w konferencji Sztuka polska na ziemiach zachodnich i północnych od 1981 roku do współczesności. Konferencja – stanowiąca drugą edycję spotkania poświęconą badaniom dotyczącym sztuki na tzw. Ziemiach Odzyskanych – odbędzie się w dniach 21-22 listopada 2016 roku.  Podobnie jak na zeszłorocznej sesji, poświęconej okresowi 1945-1981, pragniemy zastanowić się nad spe­cyfiką architektury, sztuki oraz kultury materialnej na Warmii i Mazurach, Dolnym Śląsku, Śląsku Opolskim, Po­morzu Zachodnim oraz w Gdańsku, który nie wchodząc w skład Ziem Odzyskanych, poddany został podobnym strategiom scalającym poprzez m.in. odbudowę, nacjonalizację i modernizację. Czy po 1981, a szczególnie po zniesieniu cenzury w 1991 roku, zmianie polityki historycznej, rozpadzie ZSRR (1991) i wycofaniu się wojsk radzieckich z Polski (1993) oraz wejściu w życie traktatu o dobrym sąsiedztwie (1992), mówić można jesz­cze o swoistej odrębności tych ziem? W jakim stopniu upadek komunizmu w Polsce (1989) odcisnął swoje piętno na sztuce i architekturze? Jakie znaczenie miało wstąpienie do Unii Europejskiej (2004) i związana z nią kolejna – po okresie gierkowskim – fala modernizacyjna? Chcemy zastanowić się, czy ciągle istnieje swoista specyfika ziem zachodnich i północnych, a jeśli tak, to czy wynika dzisiaj raczej jedynie z zaszłości, tj. z okresu PRL-u czy może w pojawieniu się w sztuce nowych tematów, odmiennych koncepcji widzenia prze­szłości, a także zdystansowanej już – szczególnie w młodym pokoleniu – refleksji nad wszystkim, co zdarzy­ło się w cieniu Jałty? Chcemy podyskutować o niechcianym oraz docenionym i niedocenionym dziedzictwie PRL-u, nowych wyzwaniach okresu transformacji, boomie budowlanym oraz architektonicznych sporach, sztu­ce krytycznej i „ładnej”, a także regionalnych ambicjach artystycznych. Chcemy również odnaleźć ich miejsce na tle dokonań współczesnej sztuki i architektury w Europie.                                                                                      

KOMITET NAUKOWY

prof. dr hab. Jerzy Malinowski (Prezes PISnSŚ; UMK),

prof. dr hab. Piotr Marciniak (PP; PISnSŚ),

prof. dr hab. Anna Markowska (UWr; PISnSŚ – przewodnicząca Komitetu),

mgr Zofia Reznik (sekretarz naukowy).

Obrady toczyć się będą w salach Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Materiały pokonferencyjne zostaną opublikowane, tak jak po pierwszej edycji sesji, w „Pamiętniku Sztuk Pięknych”.

Wysokość wpisowego to 150 zł, dla doktorantów 75 zł.

Zgłoszenia prosimy przesyłać na adres ziemie.odzyskane2016@gmail.com lub za pośrednictwem strony internetowej PISnSŚ www.world-art.pl do 30 sierpnia 2016 roku.

 

Strona internetowa:  http://www.world-art.pl 

Facebook

Oddział Warszawski

http://www.facebook.com/pages/Polski-Instytut-Studi%C3%B3w-nad-Sztuk%C4%85-%C5%9Awiata/504390379582972
Anna Sembiring         -  administrator profilu        (ankasembiring@gmail.com.).

Oddział Krakowski

https://www.facebook.com/PolskiInstytutStudiowNadSztukaSwiataKrakow?ref=hl
Aleksandra Görlich  - administrator profilu (krakow@sztukaorientu.pl)

Składki

Zarząd  gorąco prosi i przypomina członkom o płaceniu składek za okres od rejestracji Instytutu, to znaczy od lipca 2011 roku (normalna składka – 10 zł; ulgowa dla doktorantów – 5 zł, dla emerytów i rencistów – również ulgowa 5 zł, wprowadzona uchwałą zarządu od października 2012 roku). Składki stanową podstawowy fundusz, z którego możemy pokrywać koszty utrzymania lokalu Instytutu; czynsz za wynajem oraz rachunki za energię elektryczną i wodę to łącznie około 1000 zł miesięcznie.

Numer konta Instytutu w Credit Agricole Bank Polska:

24 1940 1076 3101 7420 0000 0000

SPRAWOZDANIE POLSKIEGO INSTYTUTU STUDIÓW NAD SZTUKĄ ŚWIATA

ZA ROK 2015

STRUKTURA I DZIAŁALNOŚĆ

W działalności  Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata rok 2015 uznać trzeba za bardzo udany pod względem merytorycznym, jak i pod względem uzyskanych środków finansowych na realizację zadań.

Był to rok jubileuszowy, bowiem początki Instytutu sięgają 28 marca 2000 roku, gdy zarejestrowano w Toruniu Stowarzyszenie Sztuki Nowoczesnej. W 2006 roku powstało  Polskie Stowarzyszenie Sztuki Orientu w Warszawie. Obydwie organizacje połączyły się w 2011 roku tworząc Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata w Warszawie. W związku z jubileuszem zorganizowano uroczyste obchody z udziałem prof.  Małgorzaty Omilanowskiej, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 5 osób zostało odznaczonych medalami Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 8 członków Odznaką Honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej, zaś 2 osoby otrzymały Dyplomy Uznania.

Prezesem Instytutu był prof. zw. dr hab. Jerzy Malinowski, wiceprezesami – prof. zw. dr hab.. Waldemar Deluga i prof. dr hab. Weronika Liszewska, sekretarzem dr Małgorzata Stolarska-Fronia, skarbnikiem Magdalena Ginter-Frołow, członkami dr Agnieszka Kluczewska-Wójcik, dr hab. Aneta Pawłowska i prof. zw. dr hab. Jan Wiktor Sienkiewicz. Wiceprezes dr Joanna Wasilewska złożyła rezygnację z powodu nominacji na stanowisko dyrektora Muzeum Azji i Pacyfiku.

Funkcję przewodniczącej Rady Naukowej pełniła prof. dr hab. Anna Markowska, zaś przewodniczącego Komisji Rewizyjnej dr Jacek Tomaszewski.

Z Instytutem związanych było 26  profesorów i doktorów habilitowanych, 85 doktorów i 71 magistrów, łącznie  182 osób.

W strukturze Instytutu obok Oddziałów Krakowskiego, Łódzkiego, Toruńskiego, Warszawskiego i Gdańskiego (powołanego w 2015 roku), tworzących pion korporacyjny, znajduje się wyodrębniona jednostka - Centrum  Studiów nad Sztuką Świata,  realizujące  statutowe,  naukowo-badawcze, wydawnicze i dydaktyczne cele organizacji.  W jego skład wchodzą zakłady naukowe, redakcje czasopism i serii wydawniczych oraz zespoły realizujące tematy badawcze i przygotowujące konferencje, a następnie publikacje po-konferencyjne. W związku z uzyskaniem grantu z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Korpus dzieł malarskich Henryka Siemiradzkiego” powstał zespół złożony z historyków sztuki i konserwatorów dzieł sztuki. Menedżerem prac badawczych była dr Magdalena Furmanik –Kowalska – sekretarz Rady Naukowej.

W 2015 roku Instytut:

- przygotował 10 konferencji, w tym 4 międzynarodowe,

- zorganizował 10 seminariów ogólnopolskich, zebrań naukowych i prezentacji publikacji.  

- wydał 23 publikacje książkowe i  tomy roczników, w tym 7 pozycji w języku angielskim, 1 – w hiszpańskim, 1 – z  tekstami w językach angielskim lub polskim oraz 1 – z tekstami w językach polskim lub rosyjskim, 13 – w języku polskim.

- uzyskał 3 granty badawcze, w tym wspomniany  1 grant z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (z programu „Tradycja”), 1 z Fundacji Lanckorońskich oraz 1 z British Library, a ponadto 21 dofinansowań na wydawnictwa i 3 na konferencje.

Prezes Instytutu prof. Jerzy Malinowski w październiku otrzymał Nagrodę  Jana Karskiego i Poli Nireńskiej za badania nad historią sztuki żydowskiej, przyznawaną przez Żydowski Instytut Naukowy YIVO w Nowym Jorku.

W 2015 roku zmarli: prof. dr hab. Zdzisław Żygulski jun. – członek honorowy Instytutu oraz  Mirosława Wojtczak – wiceprezes Oddziału Toruńskiego.

10 marca  2015 roku została zawarta nowa umowa najmu lokalu na okres 3 lat z Miastem Stołecznym Warszawa.

Informacje o działalności Instytutu umieszczano na stronie internetowej www.world-art.pl, dwóch Facebookach (w Krakowie i Warszawie) oraz w Komunikatach, wysyłanych do członków co miesiąc i archiwizowanych na stronie internetowej.

PROBLEMY ORGANIZACYJNE I ODZNACZENIA

W dniu 28 lutego 2015 w siedzibie Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie odbyło się Walne Zebranie Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata. Zebranie poprzedzone zostało posiedzeniem  Rady Naukowej z udziałem Zarządu, na którym omówiono najważniejsze przedsięwzięcia naukowe – konferencje, działalność wydawnicza    i seminaryjna Instytutu. Zadecydowano o powołaniu Oddziału Gdańskiego Instytutu oraz o nadaniu  członkostwa  honorowego   osobom zasłużonym dla działalności Instytutu. W Walnym Zebraniu uczestniczyło 35 członków i członkiń PISnSŚ. 

Podczas uroczystej Konferencji Jubileuszowej  z okazji 15-lecia działalności Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata i jego poprzedników: Stowarzyszenia Sztuki Nowoczesnej (2000-1011) oraz Polskiego Stowarzyszenia Sztuki Orientu  (2006-2011) 28 marca 2015 roku, w Pawilonie Wystawowych SARP, ul. Foksal 2 w Warszawie   Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzata Omilanowska  wręczyła członkom i współpracownikom Instytutu medale, odznaki i dyplomy.

Złote Medale  Zasłużony Kulturze Gloria Artis otrzymali: 

arch. Maria Piechotkowa,

prof. Zbigniew Osiński.

Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis otrzymali:

dr Beata Biedrońska-Słota, 

prof. Jerzy Malinowski (kandydaturę zgłosił Departament Dziedzictwa Narodowego MKiDN).

Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis otrzymał:

prof. Jerzy Uścinowicz.

 

Odznaki Honorowe Zasłużony dla Kultury Polskiej  otrzymały:

Magdalena Ginter-Frołow,

Aleksandra Görlich,

dr Małgorzata Jankowska,

dr Agnieszka Kluczewska-Wójcik,

prof. Weronika Liszewska,

Anna Katarzyna Maleszko,

dr hab. Aneta Pawłowska, 

dr Ewa Toniak.

 

Dyplomy Uznania otrzymały :

dr Magdalena Furmaniak-Kowalska – za istotny wkład w przygotowanie pierwszego w języku chińskim  opracowania  Historii sztuki polskiej i  współorganizację  międzynarodowych konferencji Instytutu,

Irina Gavrash – za  istotny wkład do organizacji  Konferencji  Polskich i Rosyjskich Historyków Sztuki oraz działalność jako współredaktora rocznika Sztuka Europy Wschodniej.

 

 W obecności Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego  prezes wręczył dyplomy członka honorowego Instytutu:

prof. Marii Krzysztofowi Byrskiemu – w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad teatrem i kulturą artystyczną Indii,

prof. Swietłanie Czerwonnej –  w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad sztuką islamu i  sztuką narodów Wschodniej Europy,

dr Józefowi Dąbrowskiemu – w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad historią i technologią papieru w Azji i Europie,

p. Edwardowi Kajdańskiemu – w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad historią kultury i sztuki Chin,

prof. Zbigniewowi Osińskiemu – w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad teatrem XX wieku w Polsce i  polskimi kontaktami teatralnymi z Orientem,

arch. Marii Piechotkowej – w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad historią architektury żydowskiej w Polsce i  Środkowo-Wschodniej Europie,

prof. Zdzisławowi Żygulskiemu jun. – w uznaniu wybitnego wkładu do badań nad  sztuką  islamu i  związkami polskiej kultury artystycznej z Orientem.

 

 

FINANSOWANIE BADAŃ I GRANTY

Uzyskane granty i dofinansowania z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego:

Korpus dzieł malarskich Henryka Siemiradzkiego -  grant   Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki – Tradycja  na okres 2015-2020, kier. prof. Jerzy Malinowski, gł. red. prof. Małgorzata Biernacka. Partnerami w realizacji są: Muzea Narodowe w Krakowie i Warszawie, Państwowa Galeria Tretiakowska i Państwowy Instytut Historii Sztuki Ministerstwa Kultury w Moskwie,

Dofinansowania wydawnicze dla 17 książek oraz 2 konferencji  (MNiSW – finansowanie działalności upowszechniającej naukę) na lata 2015-2016.

Dofinansowania z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

Sfinansowanie publikacji Marii i Kazimierza Piechotków „Bramy Nieba. Bożnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej” (wersji polska i angielska) – wraz z Muzeum Historii Żydów Polskich

Dofinansowanie wydawnicze dla 2 książek (Instytut Książki) i konferencji w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej (Departament Dziedzictwa Narodowego)

Fundacja Lanckorońskich przyznała środki finansowe na  realizację  tematów:

Rezydencje na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczpospolitej: województwo podolskie (opr. dr Joanna Kucharzewska, dr Wioletta Brzezińska-Marjanowska, Marcin Brzeziński) – część pierwsza dokumentacji,

Dofinansowanie wydawnicze dla 1 książki.

Ponadto Instytut uzyskał grant zagraniczny:

Digitisation and preservation of the manuscript collection at the Monastery of St Saviour in Old Jerusalem – grant  British Library & Arcadia Foundation w   "The Endangered Archives Programme" na okres 01.12.2015 -  31.05.2017, kier.  prof. Ewa Balicka-Witakowska & dr Jacek Tomaszewski,

BADANIA

W 2015 roku prowadzono pierwszą część badań w ramach projektu  „Rezydencje na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczpospolitej - województwo podolskie”, badawczego finansowanego przez Fundację Lanckorońskich.

Badania prowadził zespół w składzie: dr Joanna Kucharzewska (kierownik), dr Wioletta Brzezińska-Marjanowska i mgr inż. arch. Marcin Brzeziński.

 Zadanie rozpoczęto od badań prowadzonego w okolicach Kamieńca Podolskiego i  w rejonie miasta Chmielnicki [dawny Płoskirów].  W trakcie prac odwiedzono kilkanaście miejscowości w promieniu ok. 200 km. od Kamieńca Podolskiego. Stwierdzono stan zachowania obiektów, wykonano inwentaryzację w obrębie parteru oraz przeprowadzono ich wartościowanie. Miejsca objęte badaniami in situ:

  1. 1.                Dunajowce  (pałac) – pierwotnie klasycystyczny pałac rodu Krasińskich, obecnie mocno przekształcony, służący jako przychodnia lekarska. Szczątkowo zachowany układ zagospodarowania parkowego. 
  2. 2.                Hołozubińce (pałac) - murowany dwór wybudowany w drugiej połowie XIX w. przez Wiktora Zygmunta Skibniewskiego, obecnie służący jako mieszkania pracowników szpitala gruźliczego, zlokalizowanego w obiektach przypałacowych. 
  3. Michałówka (pałac) – pierwotnie neogotycki pałac wybudowany w połowie XIX wieku przez Mikołaja Makowieckiego, zniszczony w 1918 roku, nie istnieje.
  4. 4.                Malejowce (pałac) - wybudowany w porządku doryckim pod koniec XVIII w. przez Jana Onufrego Orłowskiego według projektu Dominika Merliniego, obecnie sanatorium dla dzieci. Instytucja zajmuje wszystkie obiekty przypałacowe. Zachowany park z kaskadą wodną, jaskinią, sztucznymi jeziorami, zdrojem itp.
  5. 5.                Gorczyczna (dwór) – nie istnieje, szczątkowo zachowane fundamenty, czytelny zarys majątku, z terenem należącym do zarządcy majątku oraz parkiem krajobrazowym.
  6. 6.                Otrokow (zamek) – częściowo rekonstruowany, obecnie siedziba regionalnego muzeum.
  7. 7.                Czarnokozińce (ruiny zamku) – ruiny średniowiecznego zamku, twierdza nadgraniczna i rezydencja biskupów kamienieckich, od XVIII wieku opuszczony i popadający w ruinę.
  8. 8.                Czarnokozińce (pałac) – klasycystyczny pałac wzniesiony  2 połowie XVIII wieku przez biskupów kamienieckich, zniszczony ok 1918 roku, nie istnieje.
  9. 9.                Ostrowczany (dwór) – klasycystyczny dwór z ok. 1890 r. Dominika Starzyńskiego, nie istnieje; z całego zespołu zachowana jedynie stajnia o klasycznych cechach stylowych.  
  10. Paniowce (ruiny zamku) – ruiny zamku z końca XVI wieku, zbudowanego przez Jana Potockiego, zniszczony w 2 poł. XVII wieku.
  11. 11.             Paniowce (pałac) – pałac w formie willi włoskiej wzniesiony ok. 1840 r. przez Kaliksta Starzyńskiego, nie istnieje. Zachowane budynki gospodarcze oraz kościół ufundowany przez Starzyńskiego, obecnie utracił funkcje sakralne.
  12. Kuryłowice Murowane (pałac) – klasycystyczny pałac z ciosanego kamienia z pocz. XIX wieku, objęty miejscową ochroną konserwatorską, obecnie szkoła i internat.
  13. 13.             Howory (pałac) – klasycystyczny pałac wybudowany na przełomie XVIII w. i XIX w.; obecnie szkoła 
  14. Maków (pałac) – klasycystyczny pałac wybudowany przez rodzinę Raciborskich w XIX wieku – nie istnieje. Zachowany park krajobrazowy oraz oficyna w stylu uproszczonego klasycyzmu.

W trakcie badań terenowych zgromadzono materiały do dalszej pracy gabinetowej. Na podstawie rysunków roboczych wykonywano rysunki inwentaryzatorskie, uzupełniono wiedzę na temat obiektów o materiały źródłowe zgromadzone w polskich archiwach i bibliotekach oraz przygotowywano opracowanie, będące podsumowaniem projektu badawczego

Dr Joanna Kucharzewska

KONFERENCJE

W dniach 15 -16 stycznia 2015 roku odbyła się w Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie konferencja „Sztuka stroju, strój w sztuce”. Była to drugie międzydyscyplinarne spotkanie badaczy podejmujących studia nad Strojem, zorganizowane przez PISnSŚ. Pierwsze miało miejsce w styczniu 2012 roku, a rezultaty ówczesnej debaty zostały opublikowane w tomie pod tytułem „Strój -  zwierciadło kultury”. Tegoroczna konferencja, która została przygotowana ze współpracy z Klubem Kostiumologii i Tkaniny Artystycznej warszawskiego SHS-u, cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Oprócz 27 referentów wzięło w niej udział ponad 60 słuchaczy, zarówno badaczy, w tym historyków sztuki, antropologów kultury, literaturoznawców, kulturoznawców, jak projektantów i pasjonatów stroju oraz jego historii. Pierwszego dnia zaprezentowane zostały wystąpienia omawiające takie zagadnienia jak: moda jako sztuka, strój w portrecie, historyzm i historyczne fantazje oraz strój jako manifest artystyczny. Następnego dnia  natomiast podjęto kwestie symbolu w ubiorze oraz ubioru jako symbolu, a także rozważania dotyczące artystycznej dokumentacji stroju i jego znaczeń w sztuce współczesnej. Warto podkreślić, że zaprezentowane wystąpienia omawiały stój i jego relacje ze sztuką bardzo szeroko, zarówno historycznie - od pradziejów po współczesność, jak i geograficznie – referaty dotyczyły nie tylko kultury zachodniej, lecz również Azji i Afryki.  Towarzyszyła im żywa dyskusja i przyjazna atmosfera interdyscyplinarnej wymiany myśli. Planowana jest publikacja prezentująca efekty tego spotkania.                                    

Dr Magdalena Furmanik-Kowalska

28 marca 2015 roku, w Pawilonie Wystawowych SARP, ul. Foksal 2 w Warszawie, miała miejsce uroczysta Konferencja Jubileuszowa z okazji 15-lecia działalności Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata i jego poprzedników: Stowarzyszenia Sztuki Nowoczesnej (2000-1011) oraz Polskiego Stowarzyszenia Sztuki Orientu  (2006-2011). Podczas konferencji wygłoszono 40 referatów, obrazujących szeroki wachlarz zainteresowań naukowych  członków Instytutu, którego wymiernymi owocami są publikacje naukowe, będące rezultatem organizowanych przez Instytut konferencji naukowych oraz  ogólnopolskich seminariów. Instytut, który w swoich szeregach skupia obecnie 166 członków, w tym 26 profesorów i doktorów habilitowanych oraz 73 doktorów, od początku swojej działalności zorganizował 54 konferencje, w tym 26 międzynarodowe oraz opublikował łącznie 105 książek i tomów czasopism naukowych. Na Jubileuszową Konferencję, zostało specjalnie przygotowane w postaci książkowej (w wersji polskojęzycznej i angielskojęzycznej), bogato dokumentowane materiałem ilustracyjnym wszystkich dotychczasowych wydawnictw Instytutu - Sprawozdanie i bibliografia/Report and Bibliography 2000-2015, (Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i Wydawnictwo Tako, Warszawa-Toruń 2015). Sesja Plenarna konferencji, obejmowała wystąpienia dotyczące prowadzonych badań i osiągnięć Instytutu w obszarze sztuki Azji i Europy Południowo-Wschodniej (sztuce kościoła wschodniego) oraz Ameryki Środkowej i Południowej. II Sesja Plenarna dedykowana została obszarom badawczym oraz publikacjom i konferencjom obejmującym sztukę i kulturę Polski,  Europy i Ameryki Północnej. Zaś ostatnia, III Sesja Plenarna dotyczyła sztuki Afryki oraz, w oddzielnej podsekcji – problemom badawczym wokół szeroko rozumianych zagadnień teatru.  Bogata panorama, przedstawionych przez referentów osiągnięć naukowych, badawczych i publikacyjnych, jakie stały się możliwe do zrealizowania dzięki Instytutowi oraz jeszcze bogatszy wachlarz zarysowanych planów badawczych i wydawniczych pozwala stwierdzić, iż Instytut wypracował przez minionych piętnaście lat bardzo znaczące miejsce w polskiej nauce. Jest miejscem spotkań i wymiany myśli naukowej pracowników naukowych ze wszystkich najważniejszych ośrodków akademickich w Polsce w zakresie szeroko rozumianej kultury artystycznej dotyczących wielu dziedzin z obszaru całego świata.

Prof. Jan Wiktor Sienkiewicz

W dniach 29-30 maja 2015 roku odbyła się w Collegium Humanisticum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu konferencja „Snuć nić jak opowieść. Tkaniny w kulturach świata”. Jej organizatorami byli: Katedra Etnologii i Antropologii Kulturowej UMK oraz Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata. Otwarcia spotkania dokonali prof. dr hab. Wiesław Sieradzan – prodziekan Wydziału Nauk Historycznych UMK oraz prezes Instytutu  – prof. dr hab. Jerzy Malinowski. W konferencji  wzięło udział 15 wykładowców i spore grono słuchaczy zainteresowanych problematyką miejsca i roli tkaniny w rozmaitych kulturach świata. Referaty dotyczyły zarówno spraw technologicznych, związanych z samym procesem tworzenia włókna oraz jego tkania i rozmaitych sposobów nanoszenia zdobień, jak problematyki znaczenia tych ornamentów, społecznych uwarunkowań tworzenia i wykorzystywania omawianych tkanin itd. Było to efektem  założonej przez organizatorów interdyscyplinarności spotkania i doboru referentów reprezentujących najrozmaitsze specjalizacje i dziedziny wiedzy. Od technologii włókna po antropologię kulturową, archeologię i folklorystykę. Referatom towarzyszyły interesujące prezentacje multimedialne oraz pokazy tkanin reprezentujących wytwórczość  niemal wszystkich kontynentów. Organizatorzy planują publikację dotyczącą tego tematu, na który złożą się teksty wygłoszone na konferencji, uzupełnione o artykuły osób zaproszonych przez redakcję do współpracy.

 Dr hab. Anna Nadolska-Styczyńska

Warsztaty „Symmetrica 2015”, zorganizowane w Toruniu w dniach 18-20 czerwca 2015,  były pierwszą próbą zorganizowania spotkania łączącego matematyków i artystów, teorie matematyczne z ich praktyczną realizacją w postaci graficznej, oraz stare z nowym. Uczestnikami warsztatów byli zarówno doświadczeni artyści, pracownicy uczelni wyższych w Polsce oraz młodzież – uczniowie i studenci. Na uwagę zasługuje specyficzna atmosfera warsztatów, ogromne zainteresowanie uczestników i wyjątkowa pracowitość uczestników w częściach praktycznych. Wśród tematów omawianych były takie zagadnienia jak fraktale w sztuce, sztuka Islamu i konstrukcje geometryczne z nią związane, wielościany w rzeźbie, geometria w dywanach perskich, złudzenia optyczne, oraz teorie matematyczne związane z powtarzalnością motywu w dziełach sztuki. Bardzo interesująca była część rysunkowa, gdzie uczestnicy starali się przenieść na papier zagadnienia omawiane uprzednio na wykładach. Takimi zagadnieniami była koncepcja fraktali, jako figur samo-powtarzających się, ornament islamski zbudowany na siatce z trójkątów oraz ornament islamski zbudowany z przeplatających się wstęg.  Na szczególną uwagę zasługują zagadnienia geometrii przestrzennej w sztuce. Wykład na temat wielościanów w sztuce był dla wielu uczestników pierwszym spotkaniem z wielościanami innymi niż te omawiane w szkole. Zajęcia praktyczne pozwoliły im na zapoznanie się ze sposobami konstrukcji takich wielościanów. Nie wystarczyło jednak już czasu na to, aby stworzyć obiekty bardziej złożone i rzeźbę wielościanową. Do tego zagadnienia warto wrócić w przyszłości rozwijając temat w postaci odrębnych warsztatów. Warsztaty były wyjątkowo atrakcyjną formą połączenia matematyki ze sztuką. Do sukcesu warsztatów przyczynił się niezwykle sprawny zespół organizacyjny w składzie: dr  Katarzyna Kulpińska, dr Emilia Ziółkowska, dr Piotr Florianowicz, Kajetan Giziński oraz niżej podpisany; wsparcie finansowe z Toruńskiej Agendy Kulturalnej, wsparcie z Wydziału Matematyki i Informatyki UMK, oraz Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu.

Prof.  Mirosław Majewski

W dniach 11–12 września w siedzibie Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha odbyła się międzynarodowa konferencja Textiles of the Silk Road. Design and Decorative Techniques: from Far East to Europe poświęcona zagadnieniom związanym z tkaninami szeroko pojętego Jedwabnego Szlaku. Jej organizatorami byli:  Oddział Krakowski  Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata oraz Muzeum Manggha. Prelegenci i słuchacze, którzy wzięli udział w konferencji pochodzili z różnych stron świata. Poza polskimi uczestnikami przybyli również goście z Turcji, Niemiec, Włoch i Szwecji. Wystąpienia dotyczyły m.in. takich zagadnień jak: miejsce kimona w historii mody japońskiej i europejskiej, design związany z techniką ikatu, przenoszenie wzorów na tkaninach wzdłuż Jedwabnego Szlaku, a także podejście współczesnych artystów do tradycyjnych form artystycznych, dzieła sztuki jako świadectwo wymiany kulturowej oraz zagadnienia dotyczące barwników i splotów tkanin. Zgodnie z założeniami tematyka dotyczyła zatem bardzo różnych aspektów funkcjonowania tkanin od dalekiej przeszłości aż po współczesne czasy i od klasycznej analizy artystyczno-historycznej obiektów po prezentacje dotyczące zagadnień designu w społeczeństwie. Zebrane materiały zostaną opublikowane w tomie z serii Artistic Traditions of Non-European Cultures wydawanej przez Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata.                               

Aleksandra Görlich

Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata zorganizowały konferencjęSztuka cerkiewna Rzeczypospolitej i krajów sąsiednich”, dotyczącą historii sztuki cerkiewnej w Rzeczypospolitej i krajach sąsiednich, w dniach od 1 do 3 października. Obrady odbywały się w Miasteczku Galicyjskim przy ulicy Lwowskiej 226. W spotkaniu wzięli udział najlepsi specjaliści z ośrodków uniwersyteckich Krakowa, Warszawy, Gdańska oraz instytucji muzealnych w Białymstoku, Przemyślu, Sanoku, a także goście z zagranicy z Węgier, Słowacji i Ukrainy. Nasza konferencja mała na celu zgromadzenie uczonych zajmujących się w Polsce zagadnieniami związanymi z kulturą Chrześcijaństwa wschodniego i zainicjowanie debaty na temat aktualnego stanu polskiej historii sztuki dotyczącej dziedzictwa prawosławnego i greckokatolickiego. Chcieliśmy tym samym nawiązać do poprzednich spotkań organizowanych w innych miejscach Polsce, między innymi w Warszawie i Zakroczymiu, podczas których prowadzone były dyskusje na temat aktualnie prowadzonych prac i projektów, a wielu młodych uczonych miało okazję zaprezentowania wyników swoich poszukiwań. W pierwszym dniu zaprezentowano kolekcje ikon w muzeach, w których w ostatnich latach przeprowadzono zmianę ekspozycji, szczególnie w Muzeum Historycznym w Sanoku oraz w Muzeum Archidiecezjalnym w Przemyślu. Przedstawiono również ikony z Podlasia, znane w wielu przypadkach z przekazów ikonograficznych, w postali starych rycin, litografii i fotografii. Dodatkowo ukazano ikony nawiązujące do cudownych ikon, malowane w XVII i XVIII wieku. W drugiej części spotkania zaprezentowano przekazy literackie i ich nowy sposób odczytywania jako świadectwo wykształcenia Bizantyńczyków. Omówiono motywy ikonograficzne w malarstwie ikonowym i ściennym na Rusi (święci smokobójcy) i na Podlasiu(Akatyst). W kolejnym dniu badacze przedstawili zagadnienia związane z ikonografią cerkiewną, w tym również nieznane dzieła sztuki o bogatej symbolice. Pokazane zostały ikony pochodzące z Podlasia, Lubelszczyzny, Małopolski i Ukrainy Zachodniej. Uczeni z Węgier i Słowacji zaprezentowali nam dzieła związane ze sztuką cerkiewną Kościoła unickiego. Ukraińscy uczestnicy zaznajomili uczestników konferencji z zabytkami pochodzącymi z kolekcji Lwowa. Pojawiły się również prezentacje cerkwi budowanych w XIX wieku w stylu neobizantyńskim w Polsce. Konferencja zapoczątkowała stałe spotkania uczonych zajmujących się sztuką Europy Środkowej, z udziałem uczonych z sąsiednich krajów, nawiązując do dawnych Seminariów Niedzickich, które odbywały się w latach 1980 – 1991.

Prof. Waldemar Deluga

W dniach 7-9 października 2015 roku w Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu odbyła się VI Konferencja Sztuki Nowoczesnej  „Paryż i artyści polscy / Paris et les artistes polonais / Paris and the Polish Artists 1945-1989”. Podczas trzydniowych obrad zaprezentowano blisko 40 referatów. Tym samym sesja stała się okazją do spotkania szerokiego grona badaczy zajmujących się różnymi aspektami tytułowego zagadnienia, stworzyła możliwość wymiany rezultatów badań prowadzonych do tej pory wśród historyków sztuki z całej Polski oraz zarysowała horyzont dalszych badań. Zaprezentowane referaty oraz towarzysząca im dyskusja wyznaczyły trzy zasadnicze perspektywy analizy materiału faktograficznego oraz jego interpretacji na gruncie historii sztuki. Wszystkie sytuowały się w obszarze geografii artystycznej oraz relacji kulturalnych i artystycznych pomiędzy Polską (a szerzej Europą Wschodnią) a Francją, a zwłaszcza Paryżem, utrzymującym pozycję najważniejszego – z punktu widzenia powojennej Polski – ośrodka sztuki światowej. Zakres tematyczny referatów objął: twórczość i działalność organizacyjną polskich artystów osiadłych i aktywnych w Paryżu, recepcję sztuki paryskiej (międzynarodowej) w Polsce w tym okresie oraz analizę artystycznych relacji rozwijanych pomiędzy ośrodkami wystawienniczymi w Polsce i Francji, a także dzięki kontaktom nieoficjalnym oraz relacjom osobistym artystów, krytyków i historyków sztuki z obu krajów. Analizie poddane były zwłaszcza biografie artystyczne licznych twórców polskich, zarówno reprezentantów emigracji przedwojennej (w tym licznego grona artystów polsko-żydowskich), wciąż czynnych na gruncie artystycznego Paryża po zakończeniu drugiej wojny światowej, jak też przybywających nad Sekwanę polskich artystów generacji powojennej, których twórczość niejednokrotnie wpisywała się w zakres tzw. drugiej École de Paris, jak też –  szczególnie w latach 60. i 70. – w obszar neoawangardy. Przedmiotem analizy była twórczość nie tylko malarzy, grafików, rzeźbiarzy i rzeźbiarek polskich, ale także zwrócono uwagę na działalność architektów oraz postulowano docelowe badania nad aktywnością licznych polskich fotografów we Francji w drugiej połowie XX w.      

Bilans spotkania można określić jako bogaty i wielowątkowy. Konferencja, która zgromadziła specjalistów z różnych ośrodków uniwersyteckich oraz muzeów, a także reprezentujących Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata, stała się pretekstem nie tylko do prezentacji rezultatów badań poświęconych zagadnieniom szczegółowym, ale zarysowała kierunki dalszych prac badawczych. Spotkanie okazało się pod tym względem inspirujące, nie zamknęło prac badawczych nad tytułowym zagadnieniem, ale przeciwnie – dopiero go otworzyło. W trakcie obrad postulowano rozwinięcie współpracy w ramach międzynarodowego zespołu badawczego, proponowano wdrożenia planowanego projektu badawczo-naukowego, między innymi w postaci: gruntownych badań nad archiwami polskich artystów we Francji we współpracy z francuskimi ośrodkami badań nad sztuką, projektów wystawowych, a także – w dalszej perspektywie – leksykonu artystów, architektów i fotografów polskich oraz instytucji i ośrodków powiązanych z artystycznym Paryżem po drugiej wojnie światowej. Materiały pokonferencyjne zostaną wydane w formie opracowania książkowego z artykułami w języku angielskim i francuskim..                                                                           

Dr Piotr Majewski

W dniach 20-22 października b.r. odbyła się w Krakowie międzynarodowa konferencja  „East Asian Theatres: Traditions – Inspirations – European / Polish Contexts”, zorganizowana przez Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata, we współpracy z Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha. Pierwsze dwa dni konferencji poświęcone były tradycjom i inspiracjom teatrów Azji Wschodniej, trzeci dzień ‒ ich europejskim i polskim kontekstom. Podczas dziewięciu sesji wygłoszono czterdzieści referatów, w tym dwanaście dotyczących teatru chińskiego, dwadzieścia japońskiego, sześć koreańskiego i dwa interdyscyplinarne. Wśród czterdziestu pięciu uczestników i organizatorów konferencji, dwóch uczestników afiliowanych jest w Chińskiej Republice Ludowej, jeden w Republice Chińskiej (Tajwan), jeden w Czechach, czterech w Japonii, czterech w Korei, jeden w Niemczech, dwudziestu ośmiu w Polsce, dwóch w Stanach Zjednoczonych, jeden w Szwecji i jeden we Włoszech. Wśród wydarzeń towarzyszących konferencji była wystawa Aktorzy, lalki i gra cieni. Teatr w Chinach i Japonii, przygotowana przez p. Małgorzatę Martini z Muzeum Manggha (wystawa czynna do 13 marca 2016 r.) oraz wieczór autorski profesora Zbigniewa Osińskiego, dotyczący jego najnowszej publikacji Jerzy Grotowski’s journeys to the East, prowadzony przez dr Igę Rutkowską. Na zakończenie pierwszego dnia konferencji miała miejsce projekcja filmu Nastazja, koprodukcji polsko-japońskiej w reżyserii Andrzeja Wajdy. Na zakończenie drugiego dnia odbył się pokaz filmów wczesnego kina japońskiego z lat 1909-1916 z komentarzem, przygotowany przez prof. Hiroshi Komatsu z Uniwersytetu Waseda. Pokazowi filmów towarzyszyła muzyka fortepianowa na żywo w wykonaniu p. Aruto Matsumoto, absolwenta Katedry Kompozycji Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.Ku zaskoczeniu organizatorów i uczestników, podczas konferencji miały miejsce także niezaplanowane występy artystyczne w wykonaniu kilkorga jej uczestników. Prof. Chan E. Park podczas swojego referatu dotyczącego p’ansori dała krótki pokaz tej sztuki scenicznej, a następnie akompaniowała grą na bębnie podczas występu prof. Kim Kee-hyunga. Podczas wieczornej sesji, państwo dr Jakub Karpoluk i Yoko Fujii Karpoluk, przedstawili fragment  sztuki z repertuaru teatru no.

Maurycy Gawarski

23 października 2015 r. w Muzeum Azji i Pacyfiku odbyła się konferencja „70 lat niepodległości Indonezji” związana z obchodami rocznicy uzyskania niepodległości Indonezji oraz  60-lecia nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską i Indonezją oraz 20-lecia przystąpienia Polski do programu stypendialnego „Darmasiswa” prowadzonego przez Ministerstwo Edukacji i Kultury Republiki Indonezji. Organizatorami konferencji byli Instytut Studiów nad Sztuką Świata, Muzeum Azji i Pacyfiku oraz Ambasada Republiki Indonezji w Warszawie. Wykład otwierający, zatytułowany „Indonesia, Islam, Democracy and Politics of Multiculturalism” wygłosił prof. Azyumardi Azra – indonezyjski specjalista z zakresu tematów związanych z islamem i demokracją, były rektor Universitas Indonesia w Jakarcie. Podczas obrad zaprezentowanych zostało 14 referatów, w większości opartych na własnych badaniach prowadzonych przez autorów w Indonezji. Dotyczyły one przede wszystkim przemian zachodzących w ciągu ostatnich 70 lat na gruncie kultury i sztuki (muzyka, taniec, batik, mała architektura, tatuaż, teatr). Omawiano także związki Polski i Indonezji (wymianę językową, kontakty muzyczne), pluralizm religijny, rozwój społeczno-ekonomiczny oraz pomoc rozwojową. Zgodnie z założeniami konferencji, spotkali się podczas niej przede wszystkim młodzi badacze, prezentujący szeroki wachlarz zagadnień. Konferencja była okazją nie tylko do podzielenia się wynikami pracy naukowej, ale także do wzmacniania kontaktów i wymiany myśli w środowisku osób zainteresowanych Indonezją.  Materiały z konferencji zostaną  opublikowane.           

Maria Szymańska-Ilnata

Obrady konferencji Sztuka Polska na Ziemiach Zachodnich i Północnych w latach 1945-1981” – ze względu na dużą ilość, nieomal 60 referentów – toczyły się we Wrocławiu w dniach 16-17 listopada 2015 równolegle w dwóch instytucjach oddzielonych parkiem im. Juliusza Słowackiego: Muzeum Narodowym oraz Muzeum Architektury. Niewielka odległość pozwalała słuchaczom  – mimo rozproszenia prelegentów –  na wybór referatów i uczestnictwo w różnych panelach, które zasadniczo w Muzeum Architektury obejmowały kwestie związane z architekturą, rzeźbą i dizajnem, a w Muzeum Narodowym – sprawy związane z plenerami, malarstwem, grafiką i nowymi mediami. Potrzeba zorganizowania podobnej konferencji związana jest bezpośrednio z brakiem kompleksowej refleksji dotyczącej tzw. Ziem Odzyskanych na gruncie historii sztuki i potrzebą, by tę lukę badawczą wreszcie wypełnić. Dlatego równie ważne jak referaty było samo fizyczne spotkanie badaczy z m.in. Szczecina, Olsztyna, Gliwic i Wrocławia, możliwość wymiany myśli oraz dyskusji. Co ważne, organizatorzy (Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata oraz Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego) zapowiadają kolejną edycję konferencji, dotyczącą lat od 1981 roku do współczesności.  Zasadnicze pytania badawcze sesji postawione zostały przez organizatorki: w Muzeum Architektury prof. dr hab. Zabłocka-Kos pytała o specyfikę architektury modernistycznej na Ziemiach Odzyskanych w kontekście ogólnopolskim, a w Muzeum Narodowym prof. dr hab. Anna Markowska o możliwość odzyskania tej części dziedzictwa narodowego, która ze względów ideologicznych nie został doceniona, a przy tym opierała się „muzealizacji”. W każdym z tych przypadków chodziło więc o wypracowanie adekwatnej i użytecznej metodologii, podkreślającej z jednej strony rolę ramy i kontekstu (i uhistoryczniającej język władzy, w tym m.in. integrującą rolę mitologii piastowskiej) oraz  z drugiej – wagi badań historii mówionej.  Mitotwórcza rola nowoczesności wykorzystywana przez władzę i artystów w skomplikowanej sieci wzajemnych powiązań ukazana została podczas obrad w całej swej złożoności (nawet planowanie terenów zielonych można było bowiem wiązać z ideologią); dlatego zapewne dopiero wydrukowanie materiałów z sesji stanie się zaczynem do głębszej dyskusji. Paradoksalna ciągłość kultury polskiej w miejscu, gdzie podkreślanie ciągłości wiązać musiano z niechcianym dziedzictwem niemieckim, oznaczało nowe definiowanie narodowego legatu, które wymykało się często spod kontroli władzy. Dlatego tak ważne i frapujące jest dzisiaj dotarcie do powstałych wówczas ciekawych interpretacji i nowatorskich rozwiązań, artystycznych koncepcji oraz dzieł sztuki.

Prof. dr hab. Anna Markowska

W dniach 19-20 listopada 2015 odbyła się w Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego - w pięknych salach Pałacu Alfreda Biedermanna międzynarodowa konferencja  Afrykańska tradycja - Afrykańska nowoczesność”   wśród instytucji wspierających przedsięwzięcie należy wymieniać Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata, Katedrę Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Fundację Uniwersytetu Łódzkiego, Polskie Towarzystwo Afrykanistyczne a także Instytut Afrykański w Łodzi oraz Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi. Konferencja ta była kolejnym spotkaniem poświęconym kulturom Afryki współorganizowanym przez Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata. W uroczystym otwarciu konferencji wzięli udział przedstawiciele władz uniwersyteckich w tym oraz współorganizatorów. Sesję plenarną prowadzoną przez dr hab. Anetę Pawłowską zatytułowaną „Kultura – Tradycja”  uświetniły wystąpienia prelegentów z zagranicy: profesora Olatunji Alabi Oyeshile z University of Ibadan, w Nigerii, który zaprezentował  wykład z zakresu estetyki afrykańskiej pt. Re-Theorizing Indigenous African Arts and Aesthetics for African Development: The Yoruba Example  oraz profesora Abedalrazaka  Al-Nasir, Rektora  Wasit University w Iraku pt. Cultural Modernity in Zanzibar 1890-1939, dotyczące początków nowoczesnej edukacji i czasopiśmiennictwa na Zanzibarze. Uczestniczy konferencji  zwiedzili wystawę „W służbie władców i czarowników. Sztuka Nigerii” w Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi przy Placu Wolności 14. Kolejne sesje odbywały się w panelach „Sztuka europejska wobec Afryki”, „Historia – Ekonomia – Polityka”, „Architektura”,  „Etnografia”, „Sztuka współczesna”. W sumie zaprezentowano dwadzieścia trzy wykłady poświęcone  różnym obliczom współczesnej Afryki.

Dr hab. Aneta Pawłowska 

SEMINARIA 

Ogólnopolskie Seminarium Sztuki 1945-1970  w dniu 10 stycznia  o godz. 11 z wykładem Michała Bolki (Uniwersytet Mikołaja Kopernika) Malarstwo nowej figuracji środowiska warszawskiego 1965-1975 / New figuration paintings by Warsaw art community 1965-1975.

- Ogólnopolskie Seminarium Sztuki Azji w dniu 24 stycznia o godz. 11 z wykładem: Moniki Kozień (Muzeum Historii Fotografii w Krakowie), Zawirowania pustki. Rozważania nad wzajemnymi wpływami obrazowania zachodniego i wschodniego na przykładzie dziewiętnastowiecznego japońskiego albumu fotograficznego ze zbiorów Muzeum Historii Fotografii w Krakowie / Swirling emptiness.Reflections on mutual influences of western and eastern imaging illustrated with images from the XIX century Japanese album from the collection of Museum of History of Photography in Krakow

Ogólnopolskie  Seminarium Teorii i Historii Scenografii w dniu 31 stycznia  godz. 11 z wykładem Karoliny Czerskiej (Uniwersytet Jagielloński), O scenografii do „Szewców” Tadeusza Kantora w Theatre 71 / Scenography for „Shoemakers” by Tadeusz Kantor in Theater 71.

Ogólnopolskie Seminarium Sztuki 1945-1970  w dniu 14 lutego o godz. 11  z wykładem dr Aleksandry Sumorok (Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi; PISnSŚ),  Wkraczając w socrealizm. Wokół problematyki polskiego wnętrza lat 1949-1956 / Entering the socialist realism. The problems of Polish interior design in the years 1949-1956.

Zebranie naukowe Oddziału Gdańskiego w dniu  1O kwietnia godz. 17:00, z wykładem Aleksandry Kajdańskiej pt. Polonezy, anglezy czy menuety - tańce w osiemnastowiecznym Gdańsku czyli czy taniec może być przedmiotem badań /  Polonaises, anglaises or minuets - Gdansk eighteenth-century dances, i.e. can dance be a research subject?  . 

Prezentacja książki Art and Shamanhood w dniu  17 kwietnia o godz. 19:00 w WILSON cafe&bar,  ul. Felińskiego 37 w Warszawie. Książkę pod redakcją Elwiry Djaltchinowej-Malec, wydał  Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i Akadémiai Kiadó w serii „Bibliotheca Shamanistica”, której redaktorem naczelnym jest prof. Mihály Hoppál (Budapeszt - Warszaw - Torun 2014). Prowadzący spotkanie: Michał Lehr-Kowalski. W spotkaniu  uczestniczył  prof. Mihály Hoppál.  .

 Seminarium Sztuki Rosji i Europy Wschodniej w dniu 18 kwietnia o godz. 11 z wykładem prof. Grażyny Bobilewicz (Instytut Słowianoznawstwa PAN; PISnSŚ), Ornamentalizm we współczesnym malarstwie rosyjskim / Ornamentalism in the contemporary Russian painting

Seminarium Sztuki 1945-1970 w dniu 25 kwietnia 2015  o godz. 11 z wykładem Ewy Opałki (Uniwersytet Jagielloński)  Całkowite wyeliminowanie rzeźby. Konceptualizacje przestrzeni a materialność w pracach Wandy Czełkowskiej / Total elimination of the sculpture. Conceptualisations of space and the materiality in Wanda Czełkowska's works

Seminarium Sztuki Żydowskiej  w dniu 16 maju o godz. 11 z wykładem Jana Słoniewskiego  (PISnSŚ)   Wątki  mistyki żydowskiej w twórczości Anselma Kiefera / Traces of Jewish mysticism in the oeuvre of Anselm Kiefer

 Ogólnopolskie Seminarium Sztuki Azji w dniu 13  czerwca  o godz. 11 z wykładem dr Magdaleny Furmanik-Kowalskiej (PISnSŚ), Sztuka z Azji Wschodniej na targach w Hong Kongu - relacja z udziału w tegorocznym Art Basel i Art Central  / East Asian Art at the Hong Kong's art fair "- report from participation in Art Basel and Art Central in 2015

------------------------------------

„Lokal przy ul. Foksal 11 jest wykorzystywany na cele kulturalne przez Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata dzięki pomocy Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Śródmieście.”

 

PSSO PSSO

Ostatnie publikacje

SPRAWOZDANIE I BIBLIOGRAFIA / REPORT AND BIBLIOGRAPHY 2000-2015
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHS, T. 24
więcej
STUDIA I MONOGRAFIE / STUDIES AND MONOGRAPHS, T. 25
więcej

Ważna informacja

Zamknij
Ta strona używa plików cookies, aby ułatwić korzystanie z Serwisu. Jeżeli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Więcej na temat plików cookies w Polityce cookies.